Trajectcoach

De trajectcoach is de persoon die van buitenaf je opleidingstraject mee opvolgt met als doel een klankbord te zijn en samen te reflecteren over jouw leer- en groeiproces. Hij of zij is een professional werkzaam binnen de geestelijke gezondheidszorg. Je zal in de loop van het opleidingsjaar minimum drie keer met hem of haar afspreken. De 1ste maal in de loop van de maand juni, een 2de maal in de periode september-december, een 3de maal na het ontvangen van de eindfeedback op je portfolio en nadat je je presentatie hebt gehouden. In onderling overleg kan er eventueel nog bijkomend een gesprek worden vastgelegd.

Verslag

In het eerste gesprek zal naast een wederzijdse kennismaking stilgestaan worden bij drie thema’s nl. (1) hoe ervaar je tot nu toe het opleidingstraject op inhoudelijk en persoonlijk vlak?, (2) Hoe ervaar je de dynamiek in de groep? Hoe zie je jezelf als deelnemer in de groep functioneren? Wat heeft de groep als effect op jezelf en welk effect denk je op de groep te hebben? en tenslotte (3) wat voor ervaringswerker zou je op dit moment willen zijn? Het betreft de oriëntering/vertaling naar het werkveld. Wat heb je nog nodig om een vollediger zicht te krijgen op jezelf, op het werkveld, e.d.m.…? Het staat je vrij om in je portfolio dingen te noteren die je hebt besproken met je coach.

  • Hoe ervaar ik tot nu toe het opleidingstraject?

De cursus geeft voldoende ruimte, middelen en inspiratie om diepgaander te reflecteren over hoe we ons herstel kunnen bevorderen. Door nieuwe inzichten/elementen toe te laten word ik me echter ook steeds bewuster van een mensonwaardig drama dat zich dagelijks voor m’n ogen afspeelt, alsof de cursus daar spontaan toe leidt maar misschien niet door iedereen zo begrepen wordt. Anders gezegd, op zich is de cursus bijzonder waardevol en verrijkend maar kan mi ook leiden tot de omgekeerde effectiviteit. Hierover wordt echter weinig gezegd waardoor een wrang gevoel ontstaat, eerder teleurstellend. Of beter, het is dubbel.

  • Hoe ervaar ik de dynamiek in de groep?

De groep bestaat uit stuk voor stuk prachtige mensen waarvan ik meen dat ze in de groep (nog) niet altijd durven zeggen wat ze denken, dit komt vaak tot uiting in persoonlijker gesprekken. Algemener, de groep komt losser naarmate de tijd vordert waarbij mi ook rekening dient gehouden te worden met verschillende gevoeligheden, groeisnelheden en/of interesses. Het effect van de groep op mezelf is eigenlijk tweeledig, enerzijds maakt het me neerslachtig dat talentvolle mensen vaak zo lijden, anderzijds spoort het aan om nu net die talenten verder te ontwikkelen en tot expressie te kunnen/mogen brengen. Ik weet eigenlijk niet welk effect ik heb op de groep, ik hoop positief en/of inspirerend.

  • Wat voor ervaringswerker zou ik willen zijn?

Om deze vraag te beantwoorden neem ik de ED-rollen zoals gedefinieerd binnen de GGZ, we kunnen dan kiezen tussen (1) bruggenbouwer, (2) bondgenoot, (3) veranderaar, (4) luis in de pels en/of (5) rolmodel. In mijn portfolio geef ik ook aan dat ik meer inzicht tracht te verschaffen in de OPS, naar mijn beleving sluit dit aan bij meerdere rollen wanneer we het gegeven ‘paradigmashift’ mee in rekening brengen. Kritisch reflecteren lijkt me echter het best te matchen bij de rol van ‘luis in de pels’, een term die ik zelf anders zou willen benoemen omwille van de vertaling die hieraan gegeven wordt. Namelijk, met ‘hij/zij is de nagel aan m’n doodskist’ wordt mi een sfeer geschapen die niet onmiddellijk uitnodigt tot een volwassen en serene samenwerking.

18/06/2018

Op 18/06/2018 om 9.40h heb ik me aangemeld aan de receptie van de polikliniek te Duffel, ruimschoots op tijd voor m’n afspraak met dhr. De Grave om 10.00h. Er werd me gevraagd om plaats te nemen in de wachtzaal en dhr. De Grave zou me komen ophalen. Om 10.30h ben ik terug vertrokken met het verzoek om bovenstaande antwoorden te laten geworden aan dhr. De Grave, deze had ik gemakshalve meegenomen om het gesprek te faciliteren. Anders gezegd, ik heb geen gesprek gehad en heb achtergelaten wat ik inhoudelijk wou zeggen zoals het gevraagd werd. Ik wist ook dat een medecursist een afspraak had om 11.00h, door mijn vertrek hoefde deze cursist misschien niet zo lang te wachten, dacht ik. Tijdens het wachten dacht ik natuurlijk aan veel meer, aan wachttijd is er binnen de GGZ immers geen schaarste. Op 19/06/2018 kreeg ik een mail van dhr. De Grave met excuses voor het misverstand en een nieuwe afspraak werd gemaakt. Dit voorval heb ik ook gedeeld met de groep, een aantal keek verbaasd op.

27/06/2018

Op 27/06/2018 om 10.00h is het gesprek met dhr. De Grave kunnen doorgaan, het was een open en aangenaam kennismakingsgesprek. Vroeg in de morgen had ik via mail nog een overzicht van m’n portfolio laten geworden, de reflecties op dat moment in de tijd.  Vanuit m’n OPS-lijderschap heb ik tijdens het gesprek vluchtig verwezen naar een denkexperiment dat ik ontwikkelde op basis van m’n herstelonderzoek. Met betrekking tot de cursus heb ik gemeld dat het voor mij veel ruimer mag zijn/worden, dit doet beslist geen afbreuk aan de cursus maar dan zou ik het minder vernauwend vinden. Op de vraag welke ED-rol ik zou willen/kunnen spelen heb ik proberen aan te geven dat ik zoekend ben naar experten die m’n bevindingen op waarachtigheid willen toetsen. Er werd uiteraard veel meer besproken, de stelling ‘melancholie is een filosofenziekte’ neem ik mee. Na enige twijfel stuur ik dhr. De Grave op 06/07/2018 om 07:12h een mail met m’n nieuwste reflecties ‘euthanasie‘ en ‘psychodrama‘. Nee, toch maar niet, de angst voor onbegrip, afwijzing en/of teleurstelling bekruipt me weer. Ik schrijf verder aan m’n portfolio.

06/08/2018

Inmiddels augustus en zit nog steeds gewrongen met hoe ik nu nauwer contact kan leggen met dhr. De Grave, ondertussen heb ik al veel meer reflecties geschreven waarvan ik een aantal ook gedeeld heb via Facebook. Op m’n ‘verzoekschrift tot euthanasie‘ zijn mooie en hulpvaardige reacties gekomen, zelfs een reactie die me uitermate verrast heeft en me een goed gevoel geeft. Echter, het is een goed gevoel dat relatief te beschouwen is, er is een overeenkomst in mening, aspiraties, normen en waarden. Hoe dan ook, ik kom op het idee om m’n probleem voor te leggen middels een vraag om ED-advies, een moment van intervisie binnen de groep. Deze vraag plaats ik op Facebook in de hoop om toch de moed te vinden om m’n trajectcoach aan te schrijven. M’n angst komt mi uit het verleden en wil vooral vermijden dat ik weer met een kluitje het riet word ingestuurd. Anders gezegd, ik ervaar het als moeilijk om van m’n klacht een kracht te maken wanneer dat ook aanleiding geeft tot afwijzing/tumult, het is net die moeilijkheidsgraad die ik middels m’n reflecties tracht inzichtelijk te maken. Kortom, uit het leven gegrepen.

07/08/2018

Op m’n verzoek om ED-advies is nog geen reactie gekomen maar heb nu toch de moed gevonden om dhr. De Grave aan te schrijven. Om dhr. De Grave niet te overladen met teveel reflecties besluit ik om enkel ‘Betekenisloos‘ door te zenden. Deze reflectie omvat immers veel elementen, vooral het praktische voorbeeld vind ik hierin belangrijk om nader te beschouwen. In m’n mail verzoek ik dhr. De Grave of hij het ziet zitten om in dit werkdocument een reactie te geven, verder uit te diepen en/of bij te stellen wanneer dat wenselijk is. En meer, onrechtstreeks zie ik deze actie ook als een ED-sollicitatie, dit vermeld ik echter zijdelings. Belangrijker, dit werkdocument leidt tot een zwaarwichtig ethisch vraagstuk, een vraag die ik als OPS-lijder bijzonder lastig vind maar ook niet meer naast kan kijken. Ik hoop oprecht dat dhr. De Grave op m’n verzoek wil ingaan om hier samen wat mee te doen. Ik verheug me alvast op een boeiende samenwerking, de mail is verzonden om 13:27h en daags nadien gedeeld op Facebook. Overigens, deze morgen was ik nog bij de oorarts voor een evaluatie na een heelkundige ingreep op 30/05/2018.

01/10/2018

Inmiddels oktober en de lessen zijn terug gestart, van dhr. De Grave heb ik jammer genoeg geen reactie meer mogen ontvangen. Hierover kan ik me weer vragen gaan stellen maar dat lost op in het niets bij de gebeurtenissen van de afgelopen periode, het bijstaan en verlies van m’n zielsmaatje kreeg nu eenmaal m’n welverdiende en liefdevolle aandacht. Ondanks droevig was het ook een zeer waardevolle ervaring, het gemis aan m’n filosoofje begint wel te wegen en weet nog niet hoe dit alles verder zal evolueren. Ik vertoef de laatste tijd in een vreemde modus die wellicht te maken heeft met het rouwproces waar ik – zij het weemoedig – doorheen zal moeten. Een en ander komt bovenop al m’n andere beslommeringen die m’n gemoedstoestand niet ongemoeid laten, toch vind ik de moed en kracht om een powerpointpresentatie op te maken in functie van m’n tweede gesprek met dhr. De Grave. In deze presentatie maak ik concreter wat in het eerste gesprek reeds aan bod kwam, het is een deel van de eindpresentatie die stilaan definitieve vorm krijgt. Per mail vraag ik om een nieuwe afspraak, deze gaat door op 17/10 om 10:00h.

17/10/2018

In de mail ter bevestiging van de afspraak had dhr. De Grave nog een reactie gegeven op de presentatie, deze was ‘indrukwekkend!!!!’. Dit heb ik op 04/10/2018 ook in de groep gedeeld met de bemerking dat ik altijd een beetje wantrouwig wordt als iets dergelijks geschreven wordt (gelach). Ik had deze presentatie opgemaakt om ze samen te kunnen overlopen, dit is niet gebeurd. Tijdens het gesprek heb ik er wel een aantal maal naar verwezen en m’n hoop uitgedrukt dat anderen m’n bevindingen eens zouden willen toetsen op waarachtigheid. Deze vraag had ik tijdens het eerste gesprek ook al geopperd, ik voelde me hierin niet zo goed begrepen. Verder heb ik aangegeven dat ik tracht meer inhoudelijk begrip te vinden voor hoe OPS-lijders naar het leven kijken, net zoals m’n interesse nu meer uitgaat richting herstelacademies (VTO). Empowerend, dhr. De Grave bevestigde dat hij me ook niet zo zag in de rol van tweederangstherapeut, zo ik begreep zijn dit de ervaringswerkers die ‘face-to-face’ lotgenoten bijstaan. Dit kon ik enkel bijtreden, ik heb namelijk veel meer oog voor wel/niet toxische omgevingsfactoren, eerder meta dan micro.

Synthese

Uit m’n gesprekken met dhr. De Grave is de stelling ‘melancholie is een filosofenziekte’ blijven plakken, vooral door het correlaat met de OPS. Melancholie wordt gekenmerkt door een extreem onrechtvaardigheidsgevoel, de relatie met het zien van weerzinwekkende omstandigheden (OPS) mag hier frappant genoemd worden. Er zit een logica in die ik vanuit m’n herstelonderzoek slechts kan bijtreden, ten individuele titel is het immers mogelijk om een aantal anomalieën op het spoor te komen maar finaal blijven we misschien eenzaam, depressief en onmachtig achter. Op deze manier ontstaat ook veel meer affectie met talloze citaten die filosofen in een ver verleden al opperden, als diepzinniger ‘one-liners‘ die intuïtief (h)erkenning kunnen geven. Kernkwadranten en/of copingstijlen, als synthese onderstaande visualisatie ter dialoog en/of onderzoek voor wie het de interesse kan genieten.

Finaal

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren, tijdens de opleiding merkte een aantal op dat we op goed geluk een GGZ-hulpverlener vinden waarmee we overweg kunnen. Ze zijn er wel, minder leuk is dat je dan misschien samen machteloos naar deze wereld kan kijken. De stelling ‘je bent niet alleen’ is daarom niet onwaar dan veel vaker wel een schrale troost. Het hoopvolle nieuws, de nieuwe GGZ stelt hier een kentering in te willen brengen middels derde orde veranderingen, het is een nobel project dat ik van harte wil steunen maar behoud toch ook graag een kritische blik op de gang van zaken. De cursus bij Thomas More Hogeschool mist z’n doel hierom niet, politieke bekrachtiging lijkt me echter wel noodzakelijk om die nieuwe GGZ enige slaagkans te bieden. Ik dank graag nog dhr. De Grave voor de onderhoudende gesprekken en de bekrachtiging van m’n aspiraties binnen het opleidingstraject.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s