Diagnostiek

Wat mij betreft, een herstelonderzoek is geen gemakkelijke opdracht die ieder op zijn/haar manier aanvat en beleeft, ten individuele titel kan dit verrijkende inzichten opleveren die ter dialoog kunnen gesteld worden. Velen hebben reeds een dergelijk proces doorlopen en daar deskundig verslag van gemaakt. Dit brengt me tot de diagnostiek en/of het DSM-classificatiesysteem dat binnen de cursus vaak het onderwerp van debat was. Voor deze reflectie deel ik een visualisatie van een psychologisch onderzoek en bijhorende therapeutische aanbevelingen.

Aanbevelingen

  • Gebruik beknopte verbale instructies en leg therapeutische taken uit in zo weinig mogelijk woorden.
  • Het gebruik van visuele aanwijzingen en modellering kan Werner’s aandachtsfocus versterken.
  • Aangezien het waarschijnlijk is dat zijn emoties interfereren met zijn cognitieve verwerking, zijn interventies – gericht op het verlichten van zijn emotionele stress – geïndiceerd met het oog op het verminderen van zijn negatieve gevoelens.
  • De majeure depressie, die door het MCMI-III profiel gesuggereerd wordt, kan gedrags- en cognitieve gedragstherapie vereisen, alsook anti-depressiva.
  • Zijn dysthyme ‘slachtoffer-attitude’ dient binnen de behandeling aangepakt te worden door middel van cognitieve gedragstherapeutische technieken.
  • Er moet hem inzicht bijgebracht worden in hoe zijn wereldbeeld een zelfwaarmakende voorspelling creëert.
  • Werner dient positieve manieren te leren over hoe hij beter kan omgaan met stress, angst en situationele eisen.
  • Stressbeheersingstechnieken zoals biofeedback, meditatie en spierontspanning kunnen hem helpen om zijn fysieke arousal te verminderen.
  • De therapeut dient Werner’s excuses en rationalisaties niet te accepteren, aangezien Werner zich dient te realiseren dat zijn rebellerende houding en zijn “ja,maar”-attitude zelfondermijnend is.
  • Onderliggende problemen op vlak van woede en controle dienen direct aangepakt te worden.
  • Help hem bij het zich meer leren hechten aan zijn gevoelens en die van anderen, zodat hij sociale situaties op een meer adequate manier kan begrijpen en hij zich emotioneel verbonden kan voelen met zichzelf en anderen.
  • Versterk zijn begripsvermogen in hoe anderen denken en zich voelen door middel van emotionele en cognitieve gedragstherapeuthische technieken, waaronder rollenspel en psychodrama.
  • Aangezien hij anderen de schuld geeft voor zijn problemen, dient de therapeut hem aan te moedigen om zich verantwoordelijk te voelen voor zijn acties en hem niet toe te staan om te hervallen in een slachtoffer-attitude.
  • Aangezien hij overkomt als een sociaal vreemd iemand, is het raadzaam zijn sociaal begrip en relationele vaardigheden te versterken, in combinatie met empathietraining.
  • Zijn ongewone gedrags- en gedachtepatronen moeten eveneens aangepakt worden.

Veroordeling

Ik neem aan dat het allemaal goedbedoeld is, toch kwamen deze aanbevelingen bij me binnen als een aanslag op m’n integriteit en menszijn. Als een veroordeling, net alsof ik een zware crimineel ben die dringend maar eens moet leren wat het is om sociaal te zijn. Niet onbelangrijk om weten is dat deze aanbevelingen komen na allerhande zelfonderzoek, niet voordien. Het is net op basis daarvan dat ik de verschillende testen heb ingevuld om dan tot een soort dwaas gepromoveerd te worden. Nee, het kind met het badwater weggooien lijkt me niet raadzaam, wel meer wederzijds begrip vinden zoals mensen onder elkaar dat beslist kunnen. Als antwoord op de aanbevelingen alvast onderstaande weerspiegeling, ter toetsing op waarachtigheid op basis van gedegen argumentatie/onderzoek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s